Osiedle Przyjaźń to jedno z osiedli w Warszawie w dzielnicy Bemowo od 25 marca 1994, przedtem od 29 grudnia 1989 w dzielnicy-gminie Wola, w latach 1951-1989 w granicach
dzielnicy Wola. Jest to fragment Jelonek. W roku 1951 włączono tę część Jelonek do Warszawy. W 1952 wzniesiono barakowe osiedle "Przyjaźni Polsko-Radzieckiej" dla radzieckich budowniczych Pałacu Kultury i Nauki. Otaczał je drut kolczasty, a bramy strzegli wartownicy. Na terenie osiedla znajdowały się wszystkie niezbędne obiekty: kino, stołówka, klub, biblioteka, poczta, łaźnia i kotłownia. Wzniesiono domy dwóch rodzajów: baraki dla robotników i domki jednorodzinne dla kadry. Baraki na osiedlu zostały zbudowane z materiałów z rozbiórki obozu jenieckiego Stalag I-B "Hohenstein" koło Olsztynka[1]. Część domków sprowadzono z Finlandii. Pierwszą dostawę domków z Finlandii sprowadzono rok po zakończeniu wojny. Polska zawarła kontrakt: domki za nasz węgiel. Pomysłodawcą transakcji wiązanej z Finami był Jan Mitręga, minister górnictwa i energetyki. Dlatego domki fińskie znajdują się głównie na Śląsku, ale nie tylko – postawiono je także w stolicy dla budowniczych PKiN.[potrzebne źródło] Po ukończeniu budowy Pałacu Kultury w 1955 roku zostało ono przekazane warszawskim uczelniom na akademiki. W 1978 na osiedlu "Przyjaźń" mieszkało 1190 asystentów i pracowników warszawskich uczelni wraz z rodzinami oraz 1200 studentów[2]. Obszar osiedla to 32 ha i stoi tu do dziś 25 domków studenckich, 35 domków mieszkalnych, 77 domków jednorodzinnych, 3 nowe akademiki studenckie, Ratusz Dzielnicy Bemowo oraz obiekty socjalne, kulturalne i administracyjne. Mieszka tu obecnie ponad 1600 studentów z różnych warszawskich uczelni.